Febian, 19 jaar:
'Ik heb een interview gehouden met mijn oud-gymlerares, oftewel lerares lichamelijke opvoeding. Zij is het geweest die mij tijdens mijn VWO adviseerde naar de CALO te gaan en nu tijdens mijn zoektocht wil ik haar graag vragen waarom ze dat vond en wat ze nu zo mooi vindt aan haar werk, want in mijn ogen heeft zij van haar hobby haar beroep gemaakt. Ik ben het volgende te weten gekomen.
Als gymleraar ben je verantwoordelijk voor de bovenbouw of de onderbouw, je stelt het programma op voor alle lessen. Je bent bij alle lessen aanwezig en doet soms mee met het programma. Je bent bovenal verantwoordelijk voor goede lessen en het voorkomen van blessures of ongelukken. Daarom organiseert zij bijvoorbeeld turnlessen samen met een collega, want dan heb je meer hulp. Of als er een stagiaire is, kun je ook meer van dit soort lessen doen. Je moet als gymlerares sportief zijn, logisch en wat misschien nog wel veel belangrijker is, goed voor jezelf opkomen. Veel leerlingen denken vaak dat gym niet een echte les is en dan maar wat gaan luieren. Dit moet je als lerares meteen aanpakken, als je dat merkt. Daarnaast is het leuk dat je veel zelfstandig kunt beslissen en met de seizoenen mee gaat, 's winters binnen en bij mooi weer buiten. Wel is het jammer dat sport maar voor zo weinig op het lesrooster staat, voor veel leerlingen is dat eigenlijk te weinig, ze zijn te dik en doen vanuit thuis ook niets aan sport.
Ik vond het interview supergaaf om te doen, ook al wist ik eigenlijk al best wel veel. Ik vind het beroep van gymlerares wel leuk, omdat het zoveel met sport te maken heeft, maar toch weet ik niet of ik wel naar de ALO wil. Ik blijf bang voor mijn knieblessure en ik denk dat ik liever de kleintjes leer lezen en schrijven.'