Gea Oonk werkt als kwaliteitsfunctionaris in een ziekenhuis. Daar houdt ze zich bezig met antistollingszorg en bloedtransfusie. Specialistisch werk, maar met een brede impact. Want antistollingszorg raakt veel zorgprocessen in het ziekenhuis en vraagt om goede samenwerking tussen verschillende zorgverleners. Juist daarom wilde Gea verder kijken dan haar eigen functie. Met de Master Health Care and Social Work bij Saxion onderzoekt ze hoe ze haar werkpraktijk verder kan ontwikkelen.
“Antistollingszorg wordt in de dagelijkse praktijk vaak gekoppeld aan bloedverdunners”, legt Gea uit. “Sommige patiënten gebruiken bloedverdunnende medicijnen, bijvoorbeeld vanwege een aandoening. Maar ook rondom een behandeling of operatie kan bloedverdunning een rol spelen.”
Dat vraagt om zorgvuldige afstemming. Soms moet medicatie tijdelijk worden gestopt of aangepast. Na een ingreep moet een patiënt ook weer veilig kunnen starten. “Je kunt je voorstellen dat daar veel processen bij komen kijken”, vertelt Gea. “Het is een heel breed, ziekenhuisbreed onderwerp.”
Ik vind het mooi om onderdeel te zijn van ontwikkeling en samen met mensen op te trekken.
Samen verbeteren
In haar werk kijkt Gea hoe de antistollingszorg beter georganiseerd kan worden. Dat doet ze onder meer met een stollingsteam in het ziekenhuis. Dit team werkt aan scholing, werkinstructies, protocollen, incidentmeldingen en verbeteracties. Ook zoekt het steeds vaker de samenwerking met regionale ziekenhuizen en de eerste lijn.
Wat haar typeert als professional? Gea noemt zichzelf nieuwsgierig. Ze krijgt energie van ontwikkelen, samenwerken en verbinden. “Ik vind het mooi om onderdeel te zijn van ontwikkeling en samen met mensen op te trekken.”
Die nieuwsgierigheid bracht haar ook bij de Master Health Care and Social Work. Gea heeft een verpleegkundige achtergrond en volgde in de loop der jaren verschillende opleidingen, onder meer op het gebied van management. Toch merkte ze dat ze zich verder wilde verdiepen.
“Onderzoek kwam ik wel tegen in mijn werk, maar dat zat minder in mijn eerdere opleidingen”, zegt ze. “Ik wilde me verbreden en verdiepen in mijn vak en in mijn werkveld. De basis was vooral: in mezelf investeren.”
Ik wilde me verbreden en verdiepen in mijn vak en in mijn werkveld. De basis was vooral: in mezelf investeren.
Je werk in een breder perspectief
Voor Gea sluit de master goed aan bij de vragen die ze in haar werk tegenkomt. Ze kijkt niet alleen naar haar eigen processen, maar ook naar grotere ontwikkelingen in de gezondheidszorg. Denk aan arbeidskrapte, een ouder wordende patiëntengroep, regionale samenwerking en de beweging van ziekenhuis naar gezondheidsorganisatie. “Je plaatst je eigen werkveld in een breder perspectief. Dat vind ik heel mooi.”
Een concreet voorbeeld is de samenwerking tussen ziekenhuizen. Landelijk wordt steeds vaker gekeken welke zorg waar wordt georganiseerd. Sommige grotere operaties vinden plaats in specifieke ziekenhuizen, terwijl andere ingrepen juist verspreid over de regio gebeuren. Voor Gea roept dat vragen op over kwaliteit, overdracht, afstemming en regie binnen de antistollingszorg.
Voor een opdracht binnen de master onderzocht ze wat dit betekent voor patiënten die voor een ingreep naar een ander ziekenhuis gaan, of juist vanuit een ander ziekenhuis naar haar ziekenhuis komen. “Je verzamelt literatuur en data om de situatie goed in kaart te brengen. Vervolgens kijk je: wat betekent dit nu eigenlijk voor mijn werksituatie?”
Die inzichten neemt ze mee terug naar haar collega’s, het stollingsteam en haar leidinggevende. “Mensen herkennen dan dat samenwerking belangrijk is, maar ook dat de kwaliteit van antistollingszorg aandacht blijft vragen. Zo breng je het onderwerp echt voor het voetlicht.”
Ik wilde deze opleiding al een aantal jaren doen. Op een gegeven moment is het: ga je het doen of ga je het niet doen?
Studeren naast je baan
Gea volgt de master in deeltijd en werkt daarnaast drie dagen per week. Dat vraagt om plannen. “Je moet daar echt een weg in vinden”, zegt ze. “Aan de ene kant kijk je hoe je opdrachten kunt verbinden aan je praktijk. Aan de andere kant moet je gewoon tijd vrijmaken om je te verdiepen.”
Vooral in het begin was dat wennen. Haar vorige bachelor rondde ze jaren geleden af. Sindsdien is er veel veranderd in hoe mensen leren, bijvoorbeeld door meer digitale vormen van onderwijs. Toch vond ze snel haar plek, juist doordat ze studeert met anderen die ook werk en opleiding combineren.
“In de groep zitten allemaal mensen die de opleiding in deeltijd doen en daarnaast werken. Je deelt met elkaar hoe je dat aanpakt. Alleen dat helpt al.”
De grootste stap was volgens Gea niet de studiebelasting, maar de keuze om echt te beginnen. “Ik wilde deze opleiding al een aantal jaren doen. Op een gegeven moment is het: ga je het doen of ga je het niet doen?”
Open avonden
Leren van andere zorg- en welzijnsprofessionals
Wat Gea waardevol vindt aan de master, is de mix van studenten. Ze leert samen met professionals uit onder meer ziekenhuizen, ouderenzorg, welzijn en social work. Daardoor kijkt ze anders naar haar eigen werk. “Mijn beeld wordt veel breder. Je krijgt meer inzicht in wat er allemaal gebeurt rondom een patiënt, ook buiten het ziekenhuis.”
Die verschillende perspectieven zorgen voor gesprekken over hoe zorg is georganiseerd en hoe professionals beter kunnen samenwerken. Voor Gea is dat belangrijk. Een ziekenhuis is van oorsprong vooral gericht op mensen beter maken. Tegelijkertijd verschuift de aandacht steeds meer naar gezondheid in bredere zin: wat kan iemand zelf doen om gezond te blijven, welke begeleiding is nodig en hoe kunnen zorgverleners daarbij ondersteunen?
Die vragen komen ook terug in de master. Niet als losse theorie, maar steeds gekoppeld aan de praktijk van studenten. “Ik vind het belangrijk dat je blijft kijken: wat kan ik hiermee in mijn werk? Hoe kan ik aansluiten en wat kan ik bijdragen?”
Investeren in jezelf
Gea begon niet aan de master met een vast carrièreplan. Ze wilde zich vooral verder ontwikkelen in haar vak en investeren in zichzelf. Binnen de antistollingszorg en bloedtransfusie ziet ze nog genoeg mogelijkheden om te verbeteren en te vernieuwen.
Ook kijkt ze vooruit. Voor een opdracht over toekomstscenario’s onderzoekt ze hoe antistollingszorg eruit kan zien in 2035. Daarvoor betrekt ze professionals uit verschillende ziekenhuizen. “Het zijn actuele thema’s waar je mee bezig bent. Hoe kun je ontwikkelen, verbreden en mensen aanhaken? En hoe doe je dat op basis van onderzoek?”
Voor wie nadenkt over een deeltijdmaster, zit daar misschien meteen de kern van Gea’s ervaring. Studeren naast je werk vraagt tijd en energie. Maar het levert ook nieuwe inzichten, nieuwe contacten en een bredere blik op je eigen praktijk op.
“Wat er op mijn pad komt, weet ik niet”, zegt Gea. “Maar voor mij is dit vooral verbreden, verdiepen en investeren in mezelf.”
Mijn beeld wordt veel breder. Je krijgt meer inzicht in wat er allemaal gebeurt rondom een patiënt, ook buiten het ziekenhuis.
