Mariët maakte een switch: ‘Ik ontdekte de verpleegkundige in mezelf’

Onze eerste interviewafspraak verschuiven we een paar dagen. Mariët heeft namelijk een te drukke dienst in verpleeghuis De Wingerd, onderdeel van Manna in Enschede, om haar verhaal te vertellen. Maar op een mailtje met ‘tot snel en…sterkte met de drukte,’ komt het antwoord dat ze op dit soort dagen juist ook helemaal in haar element is. Want na een combinatie van tweeënhalf jaar studeren en werken via het FastSwitch-programma, behaalde Mariët in februari haar diploma Hbo-Verpleegkunde en zit ze helemaal op haar plek in de ouderenzorg.

Nieuw hoofdstuk

Na haar studie Theologie werkte Mariët elf jaar in verschillende rollen binnen haar vakgebied. Onder andere als geestelijk verzorger voor kerken en verenigingen. Ze vond het mooi om voor mensen te zorgen en een stukje mee te kunnen lopen op kwetsbare momenten, vertelt ze. Maar terwijl Mariët haar veertigste levensjaar zag naderen, groeide het verlangen om eens een andere invulling aan haar carrière te geven. “Ik kwam op een punt waarop ik dacht: ik kan nog een heel nieuw hoofdstuk aanbreken. Dat maakte me nieuwsgierig. En ik voelde vooral dat ik dáár wilde zijn waar het er op aankomt. Ook op plekken waar andere mensen het misschien moeilijk vinden om te zijn. Nog concreter en praktischer dan in mijn werk als geestelijk verzorger. Toen kwam de mogelijkheid van een studie Hbo-Verpleegkunde via het FastSwitch-traject bij Saxion in zicht.”

Langdurige zorg

Door haar hbo-opleiding Theologie kreeg Mariët een aantal vrijstellingen, waardoor ze haar traject bij Saxion kon verkorten van vier naar tweeënhalf jaar. Via FastSwitch zat ze één dag per week in de schoolbanken, oefende ze in de praktijklokalen en ging ze de overige dagen al in de verpleegkundepraktijk aan de slag. “Tijdens de opleiding merkte ik dat het vak me nog veel meer pakte dan ik vooraf had kunnen bedenken,” vertelt Mariët. “In het begin dacht ik: ik wil het ziekenhuis in. Vanwege de dynamiek. Maar tijdens de opleiding ontdekte ik juist mijn voorkeur voor de langdurige zorg. Ik vind het fijn om mensen langer te kennen. Mensen met dementie vind ik een mooie, waardevolle doelgroep om voor te werken. Ik denk dat mijn kwaliteiten goed aansluiten bij wat mensen met deze aandoening nodig hebben, bijvoorbeeld geduld, inlevingsvermogen en toch ook een analytische blik. Ik ben blij dat ik uiteindelijk ook bij Manna kon komen werken. In deze fase past dat ontzettend goed bij me.”

Wasstraat

Tweeënhalf jaar studeren en direct ervaring opdoen in de praktijk. Hoe was dat voor Mariët? “In mijn eindpresentatie vergeleek ik mijn studie met een wasstraat. Aan het einde van die wasstraat was ik ook zelf een beetje verwaaid en in de war. Het was een sneltrein. Een intensieve en enorm leerzame periode. Uit al die vakken neem je componenten mee en uiteindelijk valt alles op z’n plek.” Zelf noemt Mariët het klinisch redeneren, de verpleegkundige term voor het beoordelen van een medische situatie, haar favoriete onderdeel van de studie en het werk. “Ik vind het fantastisch. Het vraagt om medische kennis, om mensenkennis, empathie, maar ook om kalm te blijven in een stressvolle situatie. Hierin komt veel samen. Je moet altijd die brede blik houden. Dat ik het nu dagelijks mag doen, vind ik erg mooi.”

Puzzel leggen

In haar werk als coördinerend verpleegkundige is Mariët tijdens haar bereikbare dienst van 07.00 tot 17.00 uur aanwezig. Niet rechtstreeks bij een woongroep, maar op de achtergrond, legt ze uit. “Mijn collega’s begeleiden onze cliënten bij hun dagelijkse bezigheden. Wanneer cliënten zich niet goed voelen, pijn hebben, benauwdheid ervaren of bijvoorbeeld gevallen zijn, word ik gebeld. Ter plekke maak ik een inschatting van wat er aan de hand is en welke zorg er eventueel plaats moet vinden. Dat doe ik bijvoorbeeld aan de hand van bloeddruk, hartslag, saturatie, temperatuur, iemands gelaatskleur. Een mooi aspect van het werk als verpleegkundige: ik kan nu ook objectieve metingen bij mijn analyse betrekken. Het is ontzettend interessant om daarmee de puzzel te leggen. Daarnaast vind ik het waardevol om mensen in niet-acute situaties te leren kennen. Om te zien hoe hun gezondheid zich over een langere termijn ontwikkelt. Dat is het fijne aan werken in de langdurige zorg. Het is prachtig werk.”

Mooie opstap

Het FastSwitch-traject, waarmee je kunt starten met minimaal een mbo4+ opleiding of hbo werk- en denkniveau, is er voor iedereen die een carrièreswitch wil maken. Mariët noemt het een laagdrempelige manier om aan een nieuw hoofdstuk te beginnen, zegt ze. “In de zorg en techniek is de vraag naar personeel heel groot. Ik vond FastSwitch zo’n mooie opstap, omdat ik tijdens de studie meteen kon beginnen met werken. Zelf had ik een aantal vrijstellingen, maar vergeet niet dat je ook tijd nodig hebt om te wennen. Aan de nieuwe werksituatie, de verantwoordelijkheden die je hebt. En natuurlijk aan het vak zelf. In korte tijd maak je veel dingen mee. Onderaan de streep denk ik: mijn leven heeft tweeënhalf jaar best op de kop gestaan, maar het is het allemaal waard geweest. Ik had geen moment willen missen.”

Kleine stapjes

Mariët heeft een duidelijke boodschap voor iedereen die een FastSwitch-traject overweegt: denk niet te snel dat je het niet kunt. Ze vindt het mooi om te merken ze iets heeft geleerd dat ze zelf tweeënhalf jaar geleden nog niet deed. “Ik wist niets van de zorg en nu ben ik coördinerend verpleegkundige. Elke dag zet je kleine stapjes. Daarom wil tegen anderen zeggen: zet die eerste stap maar, geloof er maar in. De docenten zijn motiverend. Er staan altijd mensen langs de lijn om je aan te moedigen en te steunen.”

Leerproces

Kijkend naar de toekomst ziet Mariët voldoende kansen om zich verder te ontwikkelen binnen het vakgebied. Een verpleegkundige masteropleiding zou een interessant vergezicht kunnen zijn. “Dat zou iets gaafs zijn om te gaan doen. Maar daarvoor is het ook goed dat je werkervaring hebt. En sowieso wil ik nu eerst aan de slag in mijn huidige rol. Toch sluit ik vervolgstappen niet uit. En ach, misschien komen er ook wel andere ideeën. In de zorg is zoveel mogelijk. Ik geniet nu van het idee dat ik mijn diploma heb. Tussen de oren doet dat iets met je, dat je geslaagd bent. Ook dát is een groot leerproces voor me geweest. Lang dacht ik: ik ben een leerling, ik weet nog zoveel dingen niet. Verschillende mensen spoorden me aan die gedachte los te laten. Nu durf ik te denken dat dit echt mijn beroep is.”

Twee werelden

In dat beroep komt veel samen, concludeert Mariët. Er zijn weken waarin ze op zoveel momenten meemaakt dat ze daadwerkelijk op de plek is waar het om gaat. Precies zoals ze wilde, toen ze de opleiding begon. “Vorige week nog. Ik was aanwezig bij een cliënt die ging sterven. Onze geestelijk verzorger was niet aanwezig die dag. Ik zei: ik ga zelf naar deze mevrouw toe. Om samen met haar te bidden en haar daarna de gift van palliatieve sedatie te geven. Daar kwamen mijn twee werelden op een bijzondere manier samen. Ik voel dan heel sterk dat dít het werk is dat ik elke dag wil doen. Het werk waar ik voor gekozen heb. En nu ben ik hier.”

Fotografie: Thomas Busschers - Dienst Marketing Communicatie